گروه های علمی

گروه الهیات امنیت


با هدف تبیین مبانی معرفتی، هستی‌شناختی و ارزش‌شناختی امنیت در اندیشه اسلامی، به مطالعه عمیق و نظام‌مند این مقوله در ساحت الهیات و فلسفه می‌پردازد. این گروه با ابتنا بر الهیات اسلامی، فلسفه اسلامی و فلسفه سیاسی اسلام، درصدد است تا چیستی، غایت و قلمرو امنیت را در نسبت با توحید، نبوت، امامت، عدالت و کرامت انسانی تبیین نماید. واکاوی نسبت امنیت با مفاهیمی چون خوف و رجاء، آرامش و سکینه، تهدید و ابتلاء، و نیز بررسی مبانی مشروعیت اخلاقی و الهی قدرت و امنیت، از محورهای اساسی پژوهش در این گروه به‌شمار می‌آید. گروه الهیات امنیت می‌کوشد با تولید دانش نظری متقن و ناظر به مسائل بنیادین حکمرانی، زمینه تعمیق فهم دینی از امنیت و پشتیبانی معرفتی از نظام حکمرانی امنیت در جمهوری اسلامی ایران را فراهم آورد.

گروه حقوق امنیت


با مأموریت توسعه دانش حقوقی متناسب با نیازهای راهبردی نظام اسلامی، به بررسی، تبیین و نظام‌سازی حقوقی در حوزه امنیت ملی و اجتماعی می‌پردازد. این گروه با رویکردی اجتهادی–تحلیلی و بهره‌گیری از مبانی فقه اسلامی و حقوق عمومی، تلاش دارد چارچوب‌های حقوقی مبتنی بر عدالت، صیانت از نظام و حفظ کرامت انسانی را در عرصه‌های امنیتی استخراج و ارائه نماید. از جمله محورهای فعالیت گروه، مطالعه تطبیقی نظام‌های حقوق امنیت، تحلیل حقوقی تهدیدات، تبیین مسئولیت‌های دولت اسلامی در بحران‌ها و ارائه راهکارهای حقوقی برای حفظ انسجام و ثبات اجتماعی است. گروه حقوق امنیت، با تولید پژوهش‌های مستند و کاربردی، درصدد ارتقای کارآمدی نظام حقوقی جمهوری اسلامی در حوزه حکمرانی امنیت و تقویت پیوند میان نظام حقوقی و مبانی دینی می‌باشد.

گروه فقه امنیت


با رویکردی اجتهادی و مسئله‌محور، به تبیین و نظام‌سازی فقهی در حوزه امنیت و حکمرانی اسلامی می‌پردازد. این گروه با ابتنا بر فقه جواهری و بهره‌گیری از ظرفیت‌های اصول فقه، کلام اسلامی و سیره معصومان(ع)، امنیت را به‌ عنوان یکی از ارکان اساسی حفظ دین، نظام اسلامی و نظم اجتماعی مورد مطالعه قرار می‌دهد. بررسی نسبت امنیت با مفاهیمی چون ولایت، عدالت، تقیه، مصلحت و صیانت از جامعه اسلامی، و نیز واکاوی فقهی تهدیدات نوپدید امنیتی در عصر غیبت، از محورهای اصلی فعالیت این گروه به‌شمار می‌آید. گروه فقه امنیت می‌کوشد با تولید دانش فقهی متقن و ناظر به نیازهای واقعی نظام اسلامی، زمینه ارتقای عقلانیت دینی در عرصه سیاست‌گذاری و حکمرانی امنیت را فراهم آورد و پیوندی مؤثر میان حوزه‌های علمیه و ساحت‌های عملی حکمرانی برقرار سازد.