پژوهشکده مطالعات بنیادین امنیت نهادی علمی–پژوهشی در عرصۀ مطالعات بنیادین امنیت است که با رویکردی مسئلهمحور و مبتنی بر معارف اسلامی، در چارچوب پژوهشگاه مطالعات امنیت و پیشرفت به فعالیت علمی و پژوهشی اشتغال دارد. این پژوهشکده با توجه به جایگاه بنیادین امنیت در منظومۀ معارف اسلامی و نقش آن در صیانت از دین، جامعه و نظام اسلامی، مأموریت خود را بر تعمیق و توسعۀ مبانی نظری و هنجاری امنیت در تراز جمهوری اسلامی ایران استوار ساخته است.
بر این اساس، امنیت را صرفاً امری اجرایی یا مدیریتی تلقی نکرده، بلکه آن را مسئلهای ریشهدار در مبانی معرفتی، ارزشی و هنجاری اسلام میداند که فهم و ساماندهی آن نیازمند واکاویهای عمیق علمی و اجتهادی است. ازاینرو، با بهرهگیری از ظرفیتهای فقه، کلام اسلامی، فلسفۀ اسلامی و حقوق اسلامی، درصدد بازخوانی مفاهیم و صورتبندی نظری امنیت و نسبت آن با حیات فردی و اجتماعی مسلمانان است.
حوزههای اصلی فعالیت پژوهشکده در سه عرصۀ بنیادین تمرکز یافته است:
فقه امنیت و بررسی مسائل مستحدثۀ امنیتی در پرتو قواعد و ضوابط فقهیالهیات و فلسفۀ امنیت با تمرکز بر مبانی هستیشناختی، معرفتشناختی و انسانشناختیحقوق امنیت در چارچوب نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایرانپژوهشکده مطالعات بنیادین امنیت میکوشد ضمن تولید دانش نظری و تعمیق مباحث بنیادین، نسبت میان آموزههای اسلامی و نیازهای عینی نظام حکمرانی امنیتی را بهصورت روشمند تبیین نماید و از رهگذر پژوهشهای مسئلهمحور، به ارتقای عقلانیت دینی در عرصۀ تصمیمسازی و سیاستگذاری امنیتی یاری رساند.
مأموریتهای علمی پژوهشکده در سه جهت کلان پیگیری میشود:
نخست، توسعه و تعمیق مبانی نظری امنیت مبتنی بر معارف اسلامی و اجتهاد روشمند؛
دوم، تبیین مسائل بنیادین امنیت ملی و ارائه پاسخهای نظری متقن؛
سوم، پشتیبانی علمی از فرآیندهای سیاستگذاری و تصمیمسازی نظام اسلامی در زمینه موضوع.
پژوهشکده مطالعات بنیادین امنیت با التزام به استقلال علمی، پایبندی به منهج اجتهادی و تعامل فعال با اساتید حوزه و دانشگاه و نهادهای علمی و سیاستی، در پی آن است که با تقویت بنیانهای نظری امنیت و ارائه چارچوبهای بومی، در مسیر تحکیم حکمرانی اسلامی و تحقق امنیت پایدار برای جامعه اسلامی ایفای نقش نماید.