🔹برای درک ریشههای رفتاری صهیونیسم در جهان امروز، باید به هزاران سال پیش بازگشت؛ به لحظهای که یک قوم در آزمونِ «پذیرش نظم و قانون» شکست خورد.
دکتر سید محمدمهدی میرجلیلی | پژوهشگرحوزه الهیات امنیت
قرآن کریم در سوره بقره، این واقعه تاریخی را به عنوان یک «الگوی رفتاری» برای تمام دورانها ترسیم میکند:
🔹 آیات (سوره بقره، آیات ۵۸ و ۵۹)
وَإِذْ قُلْنَا ادْخُلُوا هَذِهِ الْقَرْیَهَ فَکُلُوا مِنْهَا حَیْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُولُوا حِطَّهٌ نَّغْفِرْ لَکُمْ خَطَایَاکُمْ وَسَنَزِیدُ الْمُحْسِنِینَ (۵۸)
«و [به یاد آرید] آنگاه که گفتیم: به این شهر (آبادی) وارد شوید و از نعمتهای آن هر چه میخواهید به فراوانی و گوارایی بخورید، اما [به شرط آنکه] متواضعانه و ساجدانه از دروازه وارد شوید و سخنی از سرِ فروتنی و حقطلبی بگویید تا خطاهای شما را ببخشیم؛ و ما بر کمال و پاداشِ نیکوکاران خواهیم افزود.»
فَبَدَّلَ الَّذِینَ ظَلَمُوا قَوْلًا غَیْرَ الَّذِی قِیلَ لَهُمْ فَأَنزَلْنَا عَلَى الَّذِینَ ظَلَمُوا رِجْزًا مِّنَ السَّمَاءِ بِمَا کَانُوا یَفْسُقُونَ (۵۹)
«اما ستمگران، آن سخن را به کلامی غیر از آنچه به آنها گفته شده بود تغییر دادند [و دستور خدا را مسخره کردند]؛ پس ما نیز بر آن ستمگران، به سزایِ عصیان و نافرمانیشان، عذابی سخت از آسمان فرود آوردیم.»
خروج از عهد الهی و ورود به آنارشیسم نژادی
🔹این دو آیه، تنها یک داستان قدیمی نیستند؛ بلکه فاشکنندهی «ذاتِ صهیونیسم» در سه لایه کلیدی هستند:
۱. عصیان در برابر «دروازهی قانون»
خداوند بهرهمندی از زمین (فکلوا…) را آزاد گذاشت، اما ورود به جامعه را مشروط به «سجده در دروازه» کرد. سجده در اینجا نماد «تسلیم در برابر قانون و نظم اجتماعی» است. صهیونیسم از آغاز تا امروز، با «پذیرش قواعد جهانی» مشکل دارد. آنها میخواهند از مواهبِ نظم جهانی بهره ببرند، اما حاضر نیستند مانند دیگران در برابر «دروازه قانون» (حقوق بشر، معاهدات بینالمللی و عدالت) سر خم کنند. این «گردنکشی در بدو ورود»، همان خروج از عهد انسانی و الهی است.
۲. تکنیکِ «تبدیلِ قول» (جعل مفاهیم)
آیه ۵۹ به یک نکته تکاندهنده اشاره میکند: «فبَدّل الذین ظلموا…» (آنها کلمات را تغییر دادند).
این دقیقاً همان کاری است که امروز صهیونیسم در عرصه رسانه و سیاست انجام میدهد. آنها مفاهیم مقدس را «تبدیل» میکنند:
– «نسلکشی» را به «دفاع مشروع» تبدیل میکنند.
– «اشغالگری» را به «بازگشت به سرزمین موعود» تغییر میدهند.
– «آپارتاید» را به «امنیت ملی» ترجمه میکنند.
این «قلبِ واقعیت» و بازی با کلمات، ریشه در همان بیماریِ دیرینی دارد که کلامِ صلحآمیزِ «حِطّه» را به مسخره گرفت.
🔹 ۳. خودبرتربینی به جایِ فروتنی
فرمانِ «ساجدانه وارد شوید»، تلاشی برای درهمشکستنِ کبر و «خودخداپنداری» بود. اما صهیونیسم با نپذیرفتن این تواضع، نشان داد که خود را «تافتهی جدابافته» و فراتر از مواخذه میبیند. وقتی جریانی خود را فراتر از هر دادگاه و قانونی ببیند، عملاً به نظم الهی و بشری اعلان جنگ داده است.
🔹 فرجامِ قانونگریزی
قرآن هشدار میدهد که پایانِ این مسیر، «رِجز» (پلیدی و عذابی که نتیجه طبیعیِ فساد است) خواهد بود. صهیونیسم امروز با دور زدنِ قوانین جهانی و استهزاءِ وجدان بشری، نه تنها از عهد الهی خارج شده، بلکه در حال فروپاشیِ درونی است. کسی که «دروازه قانون» را با تکبر رد کند، در واقع به استقبالِ سقوطِ خویش رفته است.
🔹تاریخِ فردا، گواهی خواهد داد که هیچ قدرتی با «تبدیلِ حقیقت» و «گریز از عدالت»، پایدار نمانده است.
